رسول دشتی

آموختم که بخشیدن بهترین هدیه آفریدگار مهربان است و تنها شاه کلید تامین رضایت اوست.

آموختم که گاهی توقف لازم است وگرنه پایمان مجروح و ذهنمان منحرف می شود وخستگی توان جستجومان را می گیرد .

آموختم کسی که با اراده آزاد خود گاهی توقف نکند ،سرانجام توسط زندگی فلج خواهد شد .

آموختم که شادی را هدیه کنم به آنان که آن را از من گرفتند وعشق بورزم به آنان که دلم را شکستند و دعا کنم برای آنان که نفرینم کردند .

آموختم درخت باشم علیرغم همه تبرها ،و بهار باشم و بخندم که خدا هنوز آن بالاست و مرا فراموش نکرده است .

و از چارلی چاپلین آموختم که شاید زندگی آن جشنی نباشد که آرزویش را داشتم ،اما حال که به آن دعوت شده ام باید با نهایت زیبایی برقصم ...